Strona główna » Katalog » Australia » Kolej Daylesford

Kolej Daylesford

Daylesford Railway
Strona Kolej Daylesford
stan z 2026-10-24
Strona wolontariackiej kolei turystycznej w Victorii (Australia): zabytkowe pojazdy kursują po 9-kilometrowym odcinku z Daylesford do Bullarto.
Rzetelność  4/5
Zakres  4/5
Unikalność  4/5
Jakość formy  4/5

Odwiedź: Kolej Daylesford »

Dane

Adreshttps://daylesfordrailway.com.au/
Formaserwis internetowy
KrajAustralia
JęzykiEN
TwórcaCentral Highlands Tourist Railway (spolecznosc)
Rodzaj treścizasób poświęcony jednemu podmiotowi lub obiektowi, rozkłady jazdy i wyszukiwarki połączeń
Statusuśpiony
Ostatnia publikacja2025-07-13
Wpis sprawdzony2026-10-24
Archiwumarchive.org

Opis

Daylesford Railway to nazwa handlowa Central Highlands Tourist Railway, wolontariackiej kolei turystycznej działającej w Daylesford w stanie Victoria w Australii. Linia powstała na odcinku dawnej odnogi Daylesford–Carlsruhe, zamkniętej dla pasażerów w 1978 roku. Strona opisuje przejazdy zabytkowymi pojazdami, rozkład, tabor, stacje i muzeum, a także planowane przedłużenie linii w stronę Trentham.

Serwis jest po angielsku i ma własną stronę do rezerwacji. Dotyczy jednej kolei, więc w ocenie zakresu nie porównujemy go z listami kolei krajowych.

Zawartość

Przejazdy i rozkład

Pociągi jeżdżą w każdą niedzielę przez cały rok, oprócz Bożego Narodzenia, a w środku tygodnia i w wybrane soboty w czasie wakacji szkolnych oraz długich weekendów. Rozkład podaje godziny dla odjazdów z Daylesford, przystanku Musk, Passing Clouds (na żądanie) i Bullarto. Na stronie są też ceny biletów i informacje o psach i zniżkach.

Tabor

Podstrona „Our Fleet” dzieli tabor na wagony motorowe (railmotory), lokomotywy, wagony pasażerskie, towarowe i służbowe oraz wózki dla dróżników. Przy każdym pojeździe jest typ, rok budowy i status, np. wagon 200MT z 1928 roku. Osobna strona pokazuje pojazdy w remoncie: DRC40, 53RM i RM74, znany jako „Tiger”, którego remont wymaga jeszcze tapicerki, malowania i osobnego schowka.

Stacje i muzeum

Podstrony stacji Daylesford, Musk, Passing Clouds i Bullarto opisują historię budynków. Stacja Daylesford z 1882 roku ma obszerny artykuł o planach z lat 1880–1881. Mała kolekcja muzealna mieści się w poczekalni stacji Daylesford; strona deklaruje akredytację w programie CMAP.

Planowane przedłużenie

Strona „Future Rail Extension” opisuje plany przywrócenia ruchu między Bullarto a Trentham oraz wsparcie dla imprez w regionie.

Ocena redakcji

Zasób dobrze przedstawia kolej i jej historię. Najmocniejsze są rozkład, opisy taboru i obszerne artykuły o stacjach. Brakuje jednak przypisów w tekstach historycznych, a część podstron nie ma dat.

Przy weryfikacji faktów większość zgodziła się z niezależnymi źródłami. Rozbieżności dotyczą odległości do Bullarto (strona: 9 km, Wikipedia: 9,2 km) i twierdzenia o najwyższej stacji w Victorii, którego nie potwierdza Wikipedia.

Jak korzystać

  • Rozkład i ceny są na stronie „Timetable and Fares”; bilety kupuje się online przez BOOK NOW, a rezerwacje zamykają się pół godziny przed odjazdem.
  • Dla pociągu do Passing Clouds trzeba poinformować kasę w Daylesford przed wejściem, a wysiąść z powrotem w Passing Clouds.
  • Stacja Daylesford jest bliżej centrum niż przystanek autobusu V/Line, który leży pod górę.
  • Strona jest tylko po angielsku. Polskiemu odbiorcy przyda się rozkład i opis trasy, a nie same teksty historyczne.

Dla kogo

  • Dla miłośników kolei historycznej w Australii i podróżnych, którzy planują niedzielną wycieczkę po Victorii.
  • Dla badaczy lokalnej historii linii Daylesford–Carlsruhe.
  • Nie dla kogoś, kto szuka polskojęzycznych materiałów lub danych do bazy taboru.

Historia

  • 1880 – otwarcie odcinka Trentham–Daylesford (17 marca) w ramach linii Carlsruhe–Daylesford.
  • 1978 – zamknięcie linii dla ruchu pasażerskiego.
  • 1981 – powstanie Central Highlands Tourist Railway (podaje strona i Wikipedia).
  • 1990 – przywrócenie przejazdów Daylesford–Musk.
  • 1997 – otwarcie odcinka do Bullarto.
  • 2009 – pożar buszu uszkodził tory za Musk; zawieszenie ruchu przez około 18 miesięcy.
  • 2025-07-13 – ostatnia datowana pozycja na stronie (wpis o wagonie 200MT). Data zmiany w mapie strony (2026-09-17) nie jest datą publikacji, więc jej nie wpisano.

Cykl ustawiono na „nieregularny”, bo strona dodaje treści rzadko i bez stałego rytmu. Przy dacie 2025-07-13 zasób wypada jako uśpiony.

Źródła wpisu

  • Strona główna, /timetable, /museum-1, /about-us-1, /our-working-fleet, /our-stations/daylesford, /current-restorations, /future-rail-extension – pobrane 24.10.2026.
  • Mapa strony (sitemap.xml): 185 publikacji według narzędzia/mapa_strony.py, 24.10.2026.
  • Niezależne źródła do próbki R5 i U1: Wikipedia EN (Daylesford railway station, Daylesford Spa Country Railway, Bullarto railway station, RM 74), wyszukiwania WWW z 24.10.2026.

Mocne i słabe strony

Mocne strony

  • Jasny opis działania kolei i rozkład na każdą niedzielę oraz dni dodatkowe.
  • Szczegółowe opisy stacji i taboru z datami, np. historia stacji Daylesford.
  • Deklaruje akredytację muzealną CMAP, co jest rzadkie dla kolei turystycznej w Victorii.

Słabe strony

  • W pobranych tekstach historycznych nie widać przypisów do źródeł.
  • Nie każda podstrona ma datę, a rozkład i muzeum są ogólne.
  • Twierdzenie o najwyższej stacji w Victorii nie zgadza się z opisem w Wikipedii (Bullarto to druga stacja na dawnej sieci VR).

Podobne zasoby

Wpis przygotowano z pomocą sztucznej inteligencji i nie sprawdził go jeszcze człowiek. Zauważyłeś błąd? Napisz do nas. Więcej o AI w atlasie.