Strona główna » Katalog » Szwajcaria » Kolej parowa na przełęczy Furka

Kolej parowa na przełęczy Furka

Dampfbahn Furka-Bergstrecke AG
Oficjalna strona muzealnej kolei parowej Realp–Oberwald na przełęczy Furka w Szwajcarii, prowadzonej głównie przez wolontariuszy; pokazuje ofertę przejazdów i projekty remontowe taboru.
Rzetelność  3/5
Zakres  4/5
Unikalność  2/5
Jakość formy  4/5

Odwiedź: Kolej parowa na przełęczy Furka »

Dane

Adreshttps://www.dfb.ch/en/
Formaserwis internetowy
KrajSzwajcaria
JęzykiDE, EN, FR, IT
TwórcaDFB Dampfbahn Furka-Bergstrecke AG (firma)
Rodzaj treścizasób poświęcony jednemu podmiotowi lub obiektowi
Statusnieustalony
Wpis sprawdzony2026-10-22
Archiwumarchive.org

Opis

Dampfbahn Furka-Bergstrecke to muzealna kolej parowa na przełęczy Furka w kantonie Uri i Valais w Szwajcarii. Linia biegnie między Realp i Oberwald (ok. 18 km, rozstaw 1000 mm, odcinek zębaty) przez wysokogórski krajobraz. Stacja Furka leży na wysokości ok. 2160 m n.p.m.

Stronę prowadzi firma DFB Dampfbahn Furka-Bergstrecke AG. Linię wspierają też stowarzyszenie Furka-Bergstrecke, fundacja oraz klub miłośników lokomotyw parowych (wg strony głównej). Serwis służy przede wszystkim do informowania o przejazdach, sprzedaży biletów i projektach remontowych. Historyczne tło jest opisane krótko, bez źródeł.

Zawartość

Przejazdy i oferta

Strona opisuje przejazdy parowe w 1. i 2. klasie na odcinkach Realp–Gletsch–Oberwald, dodatkowe usługi (kawa, lunch, aperitif na stacji Furka) oraz klasę premium. Podano też przykładowe ceny w CHF, z uwzględnieniem Swiss Half-Fare Card i Swiss Travel Pass.

Stacja Furka i miejsca

Podstrona o stacji Furka mówi, że stacja jest otwarta w dni kursowania pociągów, a postój trwa ok. 25 minut. Opisane są ogrzewany namiot, toalety, punkt informacyjny i bufet. Nie ma kasy biletowej, bilety sprzedaje konduktor w pociągu. Strona przejazdów wymienia też stacje Tiefenbach, Furka i Muttbach-Belvédère jako miejsca, gdzie bilety kupuje się w kasie.

Projekty i tabor

Najważniejszym opisanym projektem jest remont głównej lokomotywy HG 3/4 Nr 1 z 1913 r., najstarszej oryginalnej lokomotywy linii. Podano, że poprzednia gruntowna rewizja miała miejsce w 1992/1993 r., a lokomotywa ma zostać przewieziona do warsztatu w Uzwil w zamian za inną maszynę. Koszty częściowo pokrywają Dampflokfreunde. Mapa strony pokazuje też wiele podstron o remontach wagonów, ale nie przeczytano ich wszystkich.

Organizacja

Podstrony „Über uns” i „Organisation” opisują zarząd i działy (np. messe, reisen, bauleitung) oraz statut, a także członkostwo w VFB. Nazwiska członków zarządu pominięto w wpisie.

Ocena redakcji

Zasób jest czytelny i dość uporządkowany, ale ma niskie noty przy źródłach (R1) i unikalności (U1). Przy R5 zebrano pięć faktów o linii i taborze, które potwierdzono w Wikipedii i przewodnikach; źródła są jednak wtórne. Strona nie wymaga logowania do czytania, a płatności dotyczą wyłącznie biletów. Reklam nie zauważono.

Na uwagę: mapa strony zawiera ok. 2700 adresów, ale wiele z nich to wersje językowe tej samej treści i podstrony techniczne. Liczba w miarze jest więc orientacyjna. Miniatury nie wykonano: strona główna pokazuje baner zgody na cookies, który po ukryciu daje błąd strony.

Jak korzystać

  • Przejazdy rezerwuje się w sklepie na stronie lub w kasach w Realp, Tiefenbach i Muttbach-Belvédère; w pociągu bilety kupuje się u konduktora.
  • Kursy są sezonowe. Przy sprawdzaniu (2026-10-22) baner na stronie głównej informował, że sezon 2026 się zakończył i kolej wraca 17 czerwca 2027. Wg przewodnika Uri Tourismus sezon 2026 trwał od 18 czerwca do 27 września, od czwartku do niedzieli.
  • Strona ma wersje w językach: niemieckim, angielskim, francuskim i włoskim. Angielska wersja ma te same podstrony, więc można z niej korzystać bez znajomości niemieckiego.
  • Dla polskiego odbiorcy przydatne są ceny i godziny przejazdów z Realp i Oberwaldu, ale przed podróżą trzeba je sprawdzić na stronie, bo zmieniają się z sezonem.

Dla kogo

  • Dla miłośników kolei zębatej, taboru parowego i kolei górskich, którzy planują przejazd przez Alpy.
  • Dla osób, które chcą wesprzeć remonty taboru (projekty i sposób finansowania są opisane).
  • Mniej przydatna dla osób szukających bazy danych taboru lub dokumentacji historycznej.

Historia

  • 1911 – rozpoczęcie budowy linii przez Brig-Furka-Disentis-Bahn; przerwa w czasie I wojny światowej.
  • 1925/1926 – otwarcie linii; dane różnią się między źródłami.
  • 1942 – elektryfikacja linii.
  • 1981 – ostatni pociąg na starej trasie górskiej (wg źródeł zewnętrznych).
  • 1982 – otwarcie tunelu bazowego Furka (25 czerwca); stara trasa przestaje obsługiwać ruch rozkładowy.
  • 1985 – założenie spółki Dampfbahn Furka-Bergstrecke AG (wg źródeł zewnętrznych).
  • 1992 – ponowne uruchomienie odcinka z Realp jako kolei muzealnej (11 lipca).
  • 2000 – przedłużenie do Gletsch i Muttbach-Belvédère (wg źródeł zewnętrznych).
  • 2010 – udostępnienie całej trasy górskiej Realp–Oberwald w sezonie letnim (wg źródeł zewnętrznych).
  • 2026 – zakończenie sezonu (baner na stronie głównej, 2026-10-22); remont HG 3/4 Nr 1 opisany jako projekt w toku.

Zmiana cyklu na „nieregularny” wynika z tego, że strona aktualizuje treści przy zmianach w ofercie i projektach, bez stałego rytmu.

Źródła wpisu

  • Strona DFB: /en/ (strona główna), /en/pages/furka, /en/pages/dampfbahnfahrten-furka-bergstrecke, /en/pages/hauptrevision-hg-3-4-nr-1, /en/pages/furka-news, /en/pages/ueber-uns, /en/pages/generalversammlung-2025, /en/pages/oft-gestellte-fragen, /en/pages/dfb-imprint – przeglądano 2026-10-22.
  • Mapa strony: https://www.dfb.ch/sitemap.xml – 2026-10-22.
  • Wikipedia (PL, EN, DE): Dampfbahn Furka-Bergstrecke, Furka Steam Railway, Furka Summit Tunnel, BFD HG 3/4 – wyszukiwania 2026-10-22 (fakty przejrzane we fragmentach wyników wyszukiwania, nie w pełnych artykułach).
  • Przewodnik myswitzerland.com i Uri Tourismus – wyszukiwania 2026-10-22 (wysokość stacji, sezon 2026).
  • Podobne zasoby (U1): Blonay–Chamby, DVZO, Zürcher Museums-Bahn, Schinznacher Baumschulbahn, Brienz Rothorn.

Mocne i słabe strony

Mocne strony

  • Działająca, konkretna linia z jasno opisaną historią i danymi technicznymi, a nie ogólny przewodnik po kolei.
  • Oficjalne informacje o projektach remontowych taboru, z podanym zakresem i finansowaniem.
  • Wersje językowe: niemiecka, angielska, francuska i włoska.

Słabe strony

  • Brak przypisów i źródeł przy danych historycznych.
  • Część podstron (np. aktualności) nie pokazuje dat publikacji.
  • Podstrony zawierają wiele elementów logowania i formularzy, które zajmują miejsce w tekście.

Podobne zasoby

Wpis przygotowano z pomocą sztucznej inteligencji i nie sprawdził go jeszcze człowiek. Zauważyłeś błąd? Napisz do nas. Więcej o AI w atlasie.