Strona główna » Katalog » Austria » Muzeum Kolei w Schwechat

Muzeum Kolei w Schwechat

Eisenbahnmuseum Schwechat
Strona Muzeum Kolei w Schwechat
stan z 2026-10-12
Strona muzeum kolejowego w Schwechat pod Wiedniem, poświęconego dawnej Pressburgerbahn i feldbahnom; zawiera opis zbiorów, terminy i godziny otwarcia.
Rzetelność  4/5
Zakres  2/5
Unikalność  4/5
Jakość formy  5/5

Odwiedź: Muzeum Kolei w Schwechat »

Dane

Adreshttps://www.eisenbahnmuseum.at/
Formaserwis internetowy
KrajAustria
JęzykiDE
TwórcaVEF – Verband der Eisenbahnfreunde (stowarzyszenie)
Rodzaj treścizasób poświęcony jednemu podmiotowi lub obiektowi, zdjęcia, bieżące wiadomości
Statusnieustalony
Wpis sprawdzony2026-10-12
Archiwumarchive.org

Opis

Eisenbahnmuseum Schwechat (Muzeum Kolei w Schwechat) to muzeum kolejowe w Dolnej Austrii, około 12 km na południowy wschód od Wiednia, w dawnej zajezdni i zakładzie obsługi technicznej linii Pressburgerbahn. Ta elektryczna kolej międzymiastowa łączyła od 1914 r. Wiedeń z Pressburgiem (dziś Bratysława) i w części wiedeńskiej i pressburskiej działała jako tramwaj. Muzeum prowadzi stowarzyszenie VEF – Verband der Eisenbahnfreunde, a jego zbiór obejmuje lokomotywy parowe, spalinowe i elektryczne o różnych rozstawach oraz wagony pasażerskie i towarowe.

Strona internetowa jest prowadzona przez muzeum (dział „Unser Museum”, „Die Fahrzeugsammlung”, „Bilder & Videos”). Zawiera opis historii terenu, katalog wybranych pojazdów, terminarz wydarzeń na sezon 2026, informacje o dojeździe i o cenach. Serwis jest wyłącznie po niemiecku, bez wersji językowych.

Strona służy przede wszystkim informowaniu o muzeum, wizytach i specjalnych przejazdach. Nie jest archiwum ani bazą danych; to strona instytucji z dość ograniczoną treścią.

Zawartość

Muzeum i historia terenu

Podstrona „Unser Museum” opisuje dawną zajezdnię Pressburgerbahn: przebieg linii, pojazdy elektryczne 15 kV i 16⅔ Hz na odcinku podmiejskim oraz prąd stały na odcinkach miejskich, a także wagony i lokomotywy zachowane w zbiorze.

Fahrzeugsammlung (zbiór pojazdów)

Wybrane pojazdy z krótkimi kartami: lokomotywy parowe (np. dawna lokomotywa dyrekcyjna z 1882 r., lokomotywa ze zakładu w Kapfenbergu), spalinowe (w tym dieslowy zespół trakcyjny 5041.03 z 1933 r., wg strony muzeum) i elektryczne (akumulatorowa lokomotywa z 1933 r.), wagony służbowe i pasażerskie. Każda karta zawiera rok i producenta, układ osi, moc, masę i prędkość maksymalną, a niektóre zdjęcia mają podpisy z datą i miejscem wykonania.

Bilder & Videos

Galeria zdjęć i dwa filmy: nagranie drona i spacer po muzeum. Film jest osadzony z YouTube i wymaga akceptacji zasad platformy.

Termine & Veranstaltungen

Terminarz muzeum na 2026 r. z godzinami otwarcia w sezonie (1 maja – 26 października), przejazdami feldbahnem w niedziele i święta, wydarzeniami specjalnymi (wielkanocne przejazdy, „Rock im Museum”, Kinderfest, Lange Nacht der Museen, mikołajkowe przejazdy adwentowe). Wpisy podają datę i miejsce.

Rund um Ihren Besuch

Godziny otwarcia, cennik wstępu, dojazd (pociąg S7 i REX ze stacji Schwechat, pieszo przez przejście), parking, plan terenu, zasady zwiedzania i przejazdy feldbahnem. Osobna strona opisuje „Kindergeburtstage” i wynajem muzeum na imprezy.

110 Jahre Pressburgerbahn

Materiał o jubileuszowych przejazdach z czerwca 2024 r. (pendelfahrten Wiedeń – Wolfsthal, autobusy historyczne, zabytkowa garnitura Schnellbahn 4030) oraz informacje o nagrodach kulturalnych dla muzeum (2022, 2024).

Ocena redakcji

Zasób wyróżnia się konkretnością danych o pojazdach i zrozumiałym kalendarzem wydarzeń. Dobrze pokazane są związki z historią linii. Strona ma jednak mało głębokich tekstów i sporo krótkich zapowiedzi, więc Z2 jest ograniczone. Nie wszystkie podstrony mają daty, co obniża R3. Dane historyczne sprawdzano w niezależnych źródłach (Wien Geschichte Wiki, austria-forum, ERIH, Wikipedia) – większość zgadza się z treścią muzeum, z wyjątkiem drobnej rozbieżności co do napięcia (15 kV według większości źródeł, 16,5 kV według ERIH). Na uwagę zasługuje też to, że dane o dieslowym zespole 5041.03 i akumulatorowej lokomotywie z 1933 r. nie zostały niezależnie potwierdzone i nie były używane w próbce.

Część materiałów pochodzi od osób zewnętrznych (zdjęcia z kolekcji prywatnych, film drona). Ocena J3 jest częściowa, bo odtworzenia osadzonego filmu nie udało się sprawdzić.

Jak korzystać

  • Terminarz i godziny warto sprawdzać przed wizytą: w sezonie 2026 muzeum jest otwarte w piątki 14–18 oraz w soboty i niedziele 10–17; feldbahn kursuje tylko w niedziele i święta.
  • Przejazdy kabinowe na lokomotywach parowych i spalinowych oraz przejazdy wąskotorową kolejką na terenie zewnętrznym są dostępne w ramach wstępu w wyznaczone dni.
  • Ceny biletów są podane na stronie w euro; wstęp płatny gotówką lub kartą na miejscu, a dla dzieci do 6 lat wstęp jest wolny.
  • Dojazd: ze stacji Schwechat przejściem przez podziemne przejście przy Eisteichstraße (kilka minut pieszo); według innych źródeł z Wiednia kursuje też linia S7 (i REX).
  • Strona nie ma wersji polskiej ani angielskiej. Polskiemu odbiorcy najlepiej korzystać z sekcji „Die Fahrzeugsammlung” i „Termine” – nazwy pojazdów i terminy są zrozumiałe bez znajomości języka.

Dla kogo

  • Dla miłośników kolei, zwłaszcza tych, którzy interesują się elektryfikacją na prąd przemienny i historią tramwajów międzymiastowych.
  • Dla osób planujących wizytę w Wiedniu, które chcą zobaczyć pojazdy zabytkowe poza centrum.
  • Dla badaczy szukających danych technicznych pojazdów z wybranej kolekcji.
  • Mniej przydatne dla osób szukających rozbudowanych artykułów historycznych lub archiwum dokumentów.

Historia

  • 1914 – uruchomienie ruchu Pressburgerbahn (Wiedeń – Pressburg), 5 lutego, z 11 parami pociągów; źródło: Wien Geschichte Wiki.
  • 1945 – koniec działalności linii Pressburgerbahn (wg Wien Geschichte Wiki, data końcowa organizacji: 3 kwietnia 1945).
  • 1962 – 4030 jako pierwsza generacja wiedeńskiego Schnellbahn (wg Wikipedii; tabor muzeum jest tego samego typu).
  • 2022 – muzeum podaje nagrodę Bahnkulturpreis za remont elektrycznego zespołu 4030.210 (wg strony muzeum, niezweryfikowane).
  • 2024 – przejazdy jubileuszowe z okazji 110-lecia Pressburgerbahn, 1., 8., 15. i 22 czerwca (wg strony muzeum).
  • 2024 – drugie miejsce w konkursie Bahnkulturpreis za restaurację lokomotywy z zakładu w Steinhof (wg strony muzeum, niezweryfikowane).
  • Data założenia muzeum – nieustalona; w niezależnych źródłach nie znaleziono pełnej chronologii.
  • Cykl nieregularny – uzasadnienie: serwis aktualizowany sezonowo i przy wydarzeniach, bez stałego rytmu publikacji.

Źródła wpisu

  • Strona główna muzeum (https://www.eisenbahnmuseum.at/), sprawdzona 12.10.2026.
  • Podstrony: „Unser Museum” (museum/), „Die Fahrzeugsammlung” (sammlung/), „Bilder & Videos” (bilder/), „Termine & Veranstaltungen” (veranstaltungen/termine/), „Öffnungszeiten & Eintrittspreise” (besuch/oeffnung/), „Fahr(gast)betrieb” (besuch/fahrgastbetrieb/), „110 Jahre Pressburgerbahn” (110-jahre-pressburgerbahn/), „Anfahrt” (besuch/anfahrt/), 12.10.2026.
  • Mapa strony (sitemap_index.xml) – 21 stron i 4 wpisy, 12.10.2026.
  • Niezależne: Wien Geschichte Wiki, „Pressburger Bahn” (geschichtewiki.wien.gv.at), 12.10.2026; austria-forum.org, „Pressburger Bahn”, 12.10.2026; ERIH, „Schwechat Railwaymuseum” (erih.net), 12.10.2026; en.wikipedia.org, „ÖBB Class 4030”, 12.10.2026; lower-austria.info (strona muzeum w katalogu), 12.10.2026.
  • Wyniki wyszukiwania (bez otwierania): Infoblatt Archiv WGB 2014 (nie udało się odczytać PDF), donau.com, mamilade.at (HTTP 403, nieotwarte).

Mocne i słabe strony

Mocne strony

  • Zbiór w dawnej zajezdni Pressburgerbahn, z oryginalnymi wagonami i elektryczną lokomotywą z czasów otwarcia linii (wg ERIH).
  • Konkretne dane techniczne pojazdów (rok, producent, układ osi, moc, prędkość) przy większości opisów w dziale Fahrzeugsammlung.
  • Wydarzenia opisane z datami, godzinami, cenami i dojazdem, co ułatwia planowanie wizyty.
  • Strona działa bez logowania i bez reklam, a sekcje są spójnie podzielone.

Słabe strony

  • Mało treści opisowej: brak rozbudowanych artykułów historycznych, wiele podstron to krótkie zapowiedzi.
  • Brak dat publikacji i aktualizacji przy większości podstron; trudno ocenić, jak świeże są informacje.
  • Brak źródeł przy części tekstów o historii linii i o muzeum.
  • Film osadzony z YouTube wymaga akceptacji zasad platformy przed odtworzeniem.
  • Brak wyszukiwarki; przy sporej liczbie zdjęć w galerii trudno znaleźć konkretny pojazd.

Podobne zasoby

Wpis przygotowano z pomocą sztucznej inteligencji i nie sprawdził go jeszcze człowiek. Zauważyłeś błąd? Napisz do nas. Więcej o AI w atlasie.