Muzeum Kolejowe Dieringhausen
| Rzetelność | 4/5 |
|---|---|
| Zakres | |
| Unikalność | 2/5 |
| Jakość formy | 5/5 |
Dane
| Adres | https://eisenbahnmuseum-dieringhausen.de/ |
|---|---|
| Forma | serwis internetowy |
| Kraj | Niemcy |
| Języki | DE |
| Twórca | IG Bw Dieringhausen |
| Rodzaj treści | zasób poświęcony jednemu podmiotowi lub obiektowi, bieżące wiadomości |
| Status | nieustalony |
| Wpis sprawdzony | 2026-10-22 |
| Archiwum | archive.org |
Opis
Strona IG Bw Dieringhausen, stowarzyszenia, które od 2009 r. dzierżawi i prowadzi Eisenbahnmuseum Dieringhausen w Gummersbach w Nadrenii Północnej-Westfalii. Muzeum działa na terenie dawnego bahnbetriebswerku (zajezdni parowozów) i ma zachowany historyczny lokschuppen z obrotnicą, a także urządzenia, takie jak wodne żurawie i zbiornik węgla.
Serwis jest prowadzony przez członków stowarzyszenia. Podaje historię zajezdni, opisy taboru parowego i spalinowego, zasady przejazdów zabytkowym składem „Bergischer Löwe” oraz informacje praktyczne: godziny otwarcia, cennik i kontakt. Strona nie zawiera osobnej wyszukiwarki ani archiwum.
Zawartość
Betriebswerk i muzeum
Opis zajezdni: historia od pierwszej remizy w 1893 r., budowa bahnbetriebswerku do 1905 r., zniszczenia z 1944 r. i odbudowa, koniec parowozów w 1969 r. i zamknięcie przez Deutsche Bundesbahn w 1982 r. Opis ma kilka akapitów i nie jest rozbudowany.
Fahrzeuge (tabor)
- „Waldbröl” – parowóz z 1914 r. z Kleinbahn Bielstein–Waldbröl, zbudowany przez Jung. Po pracach odnowiono go do ruchu w 2008 r. Strona opisuje, gdzie jeździł poza regionem.
- 93 230 – pruska T 14 z 1917 r., wypożyczona z Verkehrsmuseum Dresden od 2010 r.
- Theo 4 – pierwszy parowóz IG, z 1949 r.; obecnie nie planuje się jego przywrócenia.
- 41 186 – parowóz z 1939 r. z przebudowanym kotłem.
Mitfahren (przejazdy)
- Zabytkowy skład „Bergischer Löwe” jeździ w dni przejazdów z muzeum; w 2026 r. trasa w stronę Wiehl była zawieszona z powodu prac na linii.
- Sonderfahrt „Rund um Köln” z 18.10.2026 z dieslem V 60 (strona podaje, że jest to plan we współpracy z Rheinisches Industriebahn-Museum).
Mitgestalten i Verein
Działy na wolontariat, członkostwo i wsparcie finansowe, formularz zgłoszenia i statut.
Ocena redakcji
Serwis jest rzetelny w zakresie faktów: daty i nazwy pojazdów zgadzają się z niezależnymi źródłami, a terminy przejazdów są konkretne. Słabsze są rzetelność i zakres. Historia i opisy taboru są krótkie, a treści nie mają przypisów. Aktualności nie są datowane, co zmniejsza możliwość sprawdzenia, czy strona jest aktualna. Pytanie U1 dostało 0 pkt, bo w wynikach wyszukiwania było kilka podobnych muzeów kolejowych o tym samym charakterze.
Przy dacie 2026-10-22 najnowszy termin na stronie (18.10.2026) już minął. Brak nowszych wpisów nie wynika z tego, że strona jest nieaktywna: publikacje są po prostu nieregularne.
Jak korzystać
- Muzeum jest otwarte od kwietnia do października: w soboty 10:00–17:00, w niedziele i święta tylko w dni przejazdów. W dni powszednie wizyta po uzgodnieniu.
- Wstęp: 4 € dorośli, 2 € dzieci, 10 € rodzina; przejazd „Bergischer Löwe” ma osobny cennik. Bilety kupuje się u konduktora. Na wybrane przejazdy warto zgłosić rezerwację najpóźniej 7 dni wcześniej.
- Dojazd: najlepiej pociągiem do Dieringhausen (linia RB 25) i spacerem, albo zabytkowym składem z muzeum.
- Skład nie jest dostosowany do wózków inwalidzkich.
- Rowery, wózki i małe psy można zabrać do wagonu bagażowego.
- Strona jest tylko w języku niemieckim. Polski odbiorca może skorzystać z nazw lokomotyw i dat, ale opisy trzeba przeczytać przez tłumacza.
Dla kogo
- Dla miłośników parowozów i historii zajezdni, którzy chcą zobaczyć zachowany bahnbetriebswerk.
- Nie dla osób szukających pełnego archiwum lub bogatej bazy danych o taborze.
Historia
- 1893 – pierwsza remiza (Lokstation) w Dieringhausen.
- 1905 – otwarcie bahnbetriebswerku; w 1906 r. wybudowano historyczny Ringlokschuppen.
- 1944 – zniszczenia z powodu nalotów; w 1945 r. odbudowa.
- 1956 – pierwsze Schienenbusse; 1962 – diesle V 100.
- 1969 – koniec parowozów w zajezdni.
- 1982 – zamknięcie Bw przez Deutsche Bundesbahn (30.04.1982) i założenie stowarzyszenia „Eisenbahnfreunde Flügelrad Oberberg”.
- 2008 – „Waldbröl” wraca do ruchu.
- 2009 – stowarzyszenie zmienia nazwę na IG Bw Dieringhausen; muzeum zostaje ponownie otwarte dla zwiedzających.
- 2010 – na wypożyczenie przybywa 93 230.
- 2020/2021 – zmiana właściciela obiektu; strona i źródła podają różne daty i nazwy. Redaktor powinien to sprawdzić.
Cykl „nieregularny”: strona zawiera aktualności i terminy jazd, ale nie ma stałego rytmu publikacji.
Daty pierwszej i ostatniej publikacji ustawiono na null, bo nie da się ich odczytać z serwisu.
Źródła wpisu
- Strona główna, 2026-10-22: https://eisenbahnmuseum-dieringhausen.de/
- Geschichte, Fahrzeuge, Betriebstage, Sonderfahrten, Öffnungszeiten, Kontakt, Impressum, 2026-10-22.
- Wikipedia (niem.), Eisenbahnmuseum Dieringhausen i Kleinbahn Bielstein–Waldbröl, 2026-10-22 (fakty z R5 i historii).
- Wyniki wyszukiwania U1, 2026-10-22.
- Mapa strony: serwis jej nie udostępnia (skrypt nie znalazł pliku), więc nie podano liczby publikacji.
Mocne i słabe strony
Mocne strony
- Unikalne materiały o jednym bahnbetriebswerku, zachowanym w całości (obrotnica, zajezdnia ringowa, urządzenia).
- Parowóz „Waldbröl” opisany z pochodzeniem i historią, a także informacja o pruskiej T 14 93 230.
- Terminy jazd, cennik i sposób rezerwacji podane wprost na stronie.
Słabe strony
- Historia i opisy taboru są krótkie i nie mają przypisów źródeł.
- Aktualności nie są datowane. Termin z 18.10.2026 został wyeksponowany, choć w dniu recenzji już minął.
- Dane o właścicielu obiektu są w źródłach sprzeczne (strona: Aggerbahn GmbH od 2020; Wikipedia: prywatny właściciel od 2021). Do sprawdzenia przez redaktora.