Linia Lavender
| Rzetelność | 3/5 |
|---|---|
| Zakres | 3/5 |
| Unikalność | 2/5 |
| Jakość formy | 4/5 |
Dane
| Adres | https://www.lavender-line.com/ |
|---|---|
| Forma | serwis internetowy |
| Kraj | Wielka Brytania |
| Języki | EN |
| Twórca | Lavender Line Preservation Society |
| Rodzaj treści | zasób poświęcony jednemu podmiotowi lub obiektowi, rozkłady jazdy i wyszukiwarki połączeń, sklep, bilety, oferta handlowa, skany dokumentów, map, rozkładów, archiwalia |
| Status | nieustalony |
| Wpis sprawdzony | 2026-10-24 |
| Archiwum | archive.org |
Opis
The Lavender Line to kolej zabytkowa (heritage railway) z siedzibą na stacji Isfield, niedaleko Uckfield w hrabstwie East Sussex w Anglii. Linia jest prowadzona przez wolontariuszy i należy do stowarzyszenia Lavender Line Preservation Society, które ma status organizacji charytatywnej. Zasób to oficjalna strona tej kolei: pokazuje terminy przejazdów, ceny, tabor, historię linii i informacje dla odwiedzających.
Linia powstała na odcinku dawnej trasy Lewes–Uckfield, otwartej w 1858 r. i zamkniętej dla ruchu pasażerskiego w 1969 r. Stację wystawiono na aukcji w 1983 r., a zespół odbudował tor i nastawnię.
Zawartość
Rozkład i bilety
Strona podaje dni jazdy na 2026 rok, z podziałem na dni z parowozem i z lokomotywą spalinową, oraz rozkład kursów między stacją Isfield a Worth Halt. Bilety są w trzech kategoriach: dzienny bilet bez limitu, przejazd w jedną stronę i powrotny.
Tabor
Lista pojazdów obejmuje zespoły DEMU 1121, 1123 i 1133, lokomotywy Class 09 i 73/1 oraz kilka pojazdów z napędem wąskotorowym lub przemysłowym. Każdy pojazd ma osobną podstronę, ale pobrano tylko listę.
Riley’s Miniature Railway
Mała kolejka miniaturowa (5 cali) działa na peronie 2 stacji Isfield w dni otwarcia. Przejażdżki prowadzą lokomotywy parowe lub akumulatorowe.
Historia
Podstrona opisuje dzieje linii od 1858 r. (otwarcie, przejęcie przez LB&SCR w 1864 r., włączenie do Southern Railway w 1923 r.) po zamknięcie w 1969 r. i odtworzenie od lat 80. XX w.
Ocena redakcji
Strona jest czytelna i dobrze uporządkowana. Rozkład i ceny są aktualne na 2026 rok, a informacje o dostępności są podane szczerze. Najsłabsza jest rzetelność: historia i tabor nie mają przypisów, a faktów nie można łatwo sprawdzić bez zewnętrznych źródeł. Część pytań (U2, dotycząca praw do zdjęć) pozostaje nierozstrzygnięta.
Jak korzystać
- Przed wizytą sprawdź rozkład: strona zaznacza, że pociągi kursują tylko w podanych dniach, a w listopadzie linia jest zamknięta.
- Bilety powrotne i dzienne są tańsze niż dwa przejazdy w jedną stronę.
- Dla świątecznych przejazdów (Christmas Trains) jest osobna rezerwacja online – strona podaje ją jako „Book Online – Christmas Only”.
- Osoby z ograniczeniami ruchowymi powinny najpierw przeczytać stronę o dostępności, bo linia nie jest dostosowana do standardów nowoczesnej kolei.
- Strona jest tylko po angielsku.
Dla kogo
- Dla rodzin z dziećmi, miłośników kolei parowej i spalinowej oraz osób, które chcą zobaczyć zabytkową nastawnię i stację z lat 20. i 30. XX w.
- Mniej przydatna dla kogoś, kto szuka aktualnych informacji o brytyjskim transporcie publicznym – linia nie jest częścią sieci przewozów.
Historia
- 1858 – otwarcie linii Lewes–Uckfield (opisywane na stronie historii i w źródłach niezależnych).
- 1864 – przejęcie przez London, Brighton and South Coast Railway.
- 1923 – włączenie do Southern Railway.
- 1969 – zakończenie ruchu pasażerskiego na odcinku Uckfield–Lewes.
- 1983 – aukcja stacji Isfield; kupili ją David i Gwen Milham.
- 2026 – rozkład na cały sezon z dniami parowymi i spalinowymi.
Źródła wpisu
- Strona główna lavender-line.com, pobrana 2026-10-24 (także jako adres lavender-line.co.uk, który przekierowuje na .com).
- Podstrony: /operating-dates, /history, /rolling-stock, /fares, /accessibility, /rileys-miniature-railway (2026-10-24).
- Źródła niezależne: en.wikipedia.org/wiki/Lavender_Line, en.wikipedia.org/wiki/Isfield_railway_station, steamlocomotives.org/preservation-railways/lavender-line, ratedtrips.com/walking/isfield-and-the-lavender-line (wyszukiwanie 2026-10-24).
Mocne i słabe strony
Mocne strony
- Czytelne menu i jasny rozkład jazdy na cały sezon 2026 z zaznaczonymi dniami parowymi i spalinowymi.
- Szczegółowa, bezpłatna historia linii od 1858 r. do obecnego odtworzenia.
- Otwarta informacja o ograniczeniach dostępności, bez upiększeń.
Słabe strony
- Brak źródeł przy faktach historycznych i technicznych.
- Link „How to find us” prowadzi do strony /new-page – jest to robocza lub brakująca podstrona.
- Opisy taboru są krótkie, bez danych technicznych i historii poszczególnych pojazdów.
- Strona podaje rozkład tylko do końca października; na 2027 rok jest informacja „coming soon”.
