Port Stanley Terminal Rail (kolej turystyczna w Port Stanley)

Opis

Port Stanley Terminal Rail Inc. to wolontariacka kolej turystyczna w Port Stanley, nadjeziornej miejscowości w hrabstwie Elgin w Ontario (Kanada). Przejazdy odbywają się na odcinku dawnej linii London and Port Stanley Railway, od stacji przy moście King George w Port Stanley w kierunku północnym. Spółka prowadzi też wagony i zabytkowy tabor, a na stronie podaje się też przejazdy specjalne, wieczorne i tematyczne.

Strona została stworzona przez samą spółkę i jest jej oficjalnym serwisem. Opisuje rozkład, ceny, tabor, historię i kontakt. Jest prosta, bez wyszukiwarki i bez bazy danych, a jej treść jest aktualizowana okazjonalnie (stopka podaje 14 września 2026).

Historia linii sięga 1853 roku, kiedy zaczęto budować London and Port Stanley Railway. Pierwszy pociąg dojechał do Port Stanley w 1856 roku. W 1913 roku miasto Londyn przejęło linię i zelektryfikowało ją, a od 1957 roku przestała ona przewozić pasażerów. W 1982 roku odcinek od St. Thomas do Port Stanley został wyłączony po uszkodzeniu nasypu w miejscowości Union. Grupa mieszkańców odtworzyła linię i w 1983 roku wznowiła przejazdy turystyczne.

Zawartość

Rozkład i przejazdy

Strona podaje rozkład miesiąc po miesiącu: w sezonie soboty i niedziele o 11:00, 13:00 i 15:00, a w wybrane dni także przejazdy wieczorne (Twilight), kryminalne z kolacją (Murder Mystery + Dinner), świąteczne i tematyczne (Teddy Bear, Pumpkin Trains, Santa Treats). Ceny podano w dolarach kanadyjskich: 16,50 CAD dla dorosłych i 10,50 CAD dla dzieci (2–14 lat) na zwykły przejazd, plus podatek. Strona zawiera też informację o przejazdach czarterowych.

Historia linii

Najdłuższa podstrona opisuje dzieje linii od budowy w 1853 roku, przez zmiany rozstawu z szerokiego na normalny, po przejęcie przez miasto. Autor opisuje też okres, w którym przy linii działały parki rozrywki i sala taneczna Stork Club. Jest to najcenniejsza część serwisu dla kogoś, kto chce poznać dzieje tej linii.

Tabor

Strona podaje dane kilku lokomotyw spalinowych, m.in. L1 „Stanley” (GE, 1952), L2 „Donald” (CLC/Whitcomb, 1950), L3 „Winnie” (GE, 1947), L4 (GE, 1946, w remoncie) i L5 „Albert” (CLC/Whitcomb, 1948). Podano masy, dawnych właścicieli i numery seryjne. Osobno są wagony pasażerskie, w tym przerobione wagony Red Caboose i zabytkowe wagony z okresu kolei kanadyjskiej.

Stacje

Podstrona stacji jest bardzo krótka i zawiera tylko nazwę 'Union Station'. Strona lokomotyw wspomina ofertę części zamiennych do lokomotyw GE 44T; sklepu nie sprawdzano.

Ocena redakcji

Zasób wyróżnia historia linii – jest konkretna i podaje daty, które łatwo sprawdzić. Ocena rzetelności jest niska, bo nie ma żadnych przypisów ani odnośników do źródeł, a sposób zgłaszania błędów nie jest opisany. Ocena zakresu wynika z tego, że strona jest bardzo wąska: obejmuje jeden przewoźnik i jedną linię. Próbka R5 (cztery daty i dwa wpisy taborowe) potwierdziła się w niezależnych źródłach, ale nazwa 'Stanley' dla L1 nie została potwierdzona.

Uwaga do redaktora: strona podaje ostatnią aktualizację 14 września 2026 i rozkład na październik 2026, więc przyjęto dziala: true. Niezależne źródła (komunikat PSTR z 18 stycznia 2026 i relacje lokalnych mediów z lutego i marca 2026) mówią jednak, że od 12 grudnia 2025 roku przejazdy zostały zawieszone po wykryciu erozji przy przyczółku mostu nad Kettle Creek, a wznowienie planowano na maj 2026. Po marcu 2026 nie znaleziono potwierdzenia, czy przejazdy wróciły. Należy to sprawdzić przed zatwierdzeniem wpisu, bo może to zmienić status na 'nieaktywny' lub wymagać uwagi w opisie.

Jak korzystać

• Rozkład jest na podstronie 'Schedule & Fares'. Przejazdy zwykle trwają godzinę i kursują także w deszczu.
• Bilety można kupić online, co według strony jest tańsze niż przy kasie.
• Strona jest tylko w języku angielskim. Dla polskiego odbiorcy najbardziej przydatne są historia linii i opis tabora; rozkład warto sprawdzać na stronie przed wyjazdem, bo kursy mogą się zmienić bez zapowiedzi.
• Telefon do stacji i faks są na stronie 'About' i 'Contact'. Kontakt przez Facebooka jest opisany jako alternatywa dla e-maila.

Dla kogo

• Dla osób, które odwiedzają Port Stanley lub okolice St. Thomas i Londynu w Ontario i chcą wiedzieć, kiedy i za ile jeżdżą pociągi.
• Dla miłośników historii kolei w Ameryce Północnej, zwłaszcza tej mało znanej linii.
• Mniej przydatne dla kogoś, kto szuka rozbudowanej bazy danych o taborze lub szczegółowych rozkładów wszystkich kolei w Kanadzie.

Historia

• 1853 – rozpoczęto budowę London and Port Stanley Railway.
• 1856 – pierwszy pociąg pasażerski dojechał do Port Stanley.
• 1913 – miasto Londyn przejmuje eksploatację linii i zamienia ją na elektryczną.
• 1957 – 1 lutego kończy się ruch pasażerski.
• 1966 – tor i ruch towarowy przechodzą w ręce Canadian National.
• 1982 – odcinek St. Thomas – Port Stanley wyłączony po uszkodzeniu nasypu w Union; grupa mieszkańców zakłada Port Stanley Terminal Rail Inc.
• 1983 – pierwsze przejazdy turystyczne.
• 2025 – 12 grudnia zawieszenie przejazdów po wykryciu erozji przy moście nad Kettle Creek (wg komunikatu spółki z 18 stycznia 2026).
• Cykl: wybrano nieregularny, bo strona jest aktualizowana okazjonalnie, a nie według stałego rytmu publikacji.

Źródła wpisu

• https://www.pstr.on.ca/ – strona główna, sprawdzona 2026-10-24.
• https://www.pstr.on.ca/history.htm, https://www.pstr.on.ca/engines.htm, https://www.pstr.on.ca/about.htm, https://www.pstr.on.ca/schedule.htm, https://www.pstr.on.ca/stations.htm, https://www.pstr.on.ca/contact.html – sprawdzone 2026-10-24.
• Niezależne źródła do R5 i sprawy zawieszenia: militarybruce.com, canada-rail.com, stthomaspubliclibrary.ca, dieselshop.us (rejestr GE), aylmerexpress.com (luty i marzec 2026), wyszukiwania z 2026-10-24.
• Wyszukiwania do U1 z 2026-10-24 (trzy zapytania, opisane w ocenie U1).