Strona główna » Katalog » Estonia » Muzeum kolejowe i łączności w Haapsalu – karta w narodowym portalu turystycznym Estonii

Muzeum kolejowe i łączności w Haapsalu – karta w narodowym portalu turystycznym Estonii

Haapsalu raudtee- ja sidemuuseum (karta w portalu Puhka Eestis)
Strona Muzeum kolejowe i łączności w Haapsalu – karta w narodowym portalu turystycznym Estonii
stan z 2026-10-14
Pojedyncza karta obiektu w estońskim portalu turystycznym opisująca muzeum kolejowe w zabytkowym dworcu w Haapsalu – krótki opis, adres i godziny otwarcia.
Rzetelność  2/5
Zakresbrak oceny
Unikalność  1/5
Jakość formy  5/5

Odwiedź: Muzeum kolejowe i łączności w Haapsalu – karta w narodowym portalu turystycznym Estonii »

Część kryteriów nie została oceniona – nie mieliśmy dość pewnych informacji, żeby je ocenić.

Dane

Adreshttps://puhkaeestis.ee/et/haapsalu-raudtee-ja-sidemuuseum
Formaserwis internetowy
KrajEstonia
JęzykiET
TwórcaEttevõtluse ja Innovatsiooni Sihtasutus (operator portalu Puhka Eestis, wg stopki serwisu) (stowarzyszenie)
Rodzaj treścizasób poświęcony jednemu podmiotowi lub obiektowi
Statusnieustalony
Wpis sprawdzony2026-10-14
Archiwumarchive.org

Opis

Strona to karta jednego obiektu w estońskim portalu turystycznym Puhka Eestis (w angielskiej wersji Visit Estonia). Portal prowadzi Ettevõtluse ja Innovatsiooni Sihtasutus, co wynika ze stopki. Karta opisuje muzeum kolejowe i łączności (Raudtee- ja Sidemuuseum) w Haapsalu, na zachodnim wybrzeżu Estonii. Muzeum mieści się w dworcu kolejowym przy ulicy Raudtee 2.

Dworzec powstał na początku XX wieku jako końcowa stacja linii do uzdrowiska w Haapsalu. Muzeum otwarto w 1997 roku, według źródeł zewnętrznych. Muzeum prowadzi zespół muzeów Haapsalu i Läänemaa (SALM), na którego stronie karta obiektu ma link. Sama karta nie mówi, kto ją napisał.

Karta jest krótka (około 1,5 tys. znaków) i służy turystom: pokazuje, co jest na zewnątrz i w środku, podaje godziny otwarcia oraz kontakt. Nie jest to baza ani opracowanie historyczne. Dlatego recenzja ocenia ją jako kartę obiektu, a nie jako samodzielne źródło wiedzy o kolei.

Zawartość

Karta obiektu

Opis dworca i muzeum po estońsku, galeria zdjęć (licznik pokazuje 15 pozycji) i mapa. Podane są godziny otwarcia przez cały rok (od środy do niedzieli, 11:00–17:00), adres, telefon i e-mail, a także informacja o giidituurach. Karta wskazuje też, że dworzec ma długi perron, który w przeszłości był uważany za najdłuższy w Europie. Długość podają różne źródła inaczej, więc nie traktujemy tej liczby jako pewnej.

Ekspozycja plenerowa

Karta wymienia dwa obiekty na zewnątrz: wagon kierowcy pociągu spalinowego (podawany jako jedyny zachowany w Estonii – tego nie udało się potwierdzić) i najstarszy zachowany szerokotorowy parowóz. Parowóz serii 52, nr 3368, potwierdzają niezależne źródła: wystawiony jest od 8 maja 1998 roku, a wcześniej jeździł m.in. na Ukrainie i w Estonii jako pojazd szerokotorowy.

Ekspozycja wewnętrzna i łączność

Karta wspomina o wystawie historii łączności i o poczcie na stacji. Nie opisuje eksponatów szczegółowo. Z zewnętrznych opisów wynika, że w środku są stare telefony (m.in. telefon typu Ericsson) i zaaranżowany dyżurny stacji. Tych szczegółów nie sprawdzano osobiście.

Przejazdy i wydarzenia

Karta nie wymienia przejazdów. Z zewnętrznych źródeł wiadomo, że latem z dworca rusza bezszynowy pociąg turystyczny po mieście. Jest to atrakcja, a nie kolej.

Ocena redakcji

Zasób dostaje dobre noty za dostęp i porządek (brak logowania, brak płatności za portal, brak widocznych reklam, czytelne sekcje). Słabo wypada rzetelność: brak źródeł, brak dat i brak wyraźnego sposobu zgłaszania błędów. Cztery z pięciu sprawdzonych faktów kolejowych zgadzają się z niezależnymi źródłami. Piąty (wyjątkowość wagonu kierowcy) nie został potwierdzony. Dane kolejowe są tu skąpe, dlatego zakres (Z2) jest niski. Z1 nie dotyczy, bo karta opisuje jeden obiekt.

Ocena nie dotyczy muzeum jako całości. Oceniamy kartę portalu, która w tej formie nie zawiera nowszych treści i nie zmienia się często.

Jak korzystać

  • Przed wizytą sprawdź godziny i ceny na stronie muzeum (salm.ee). Karta portalu podaje tylko godziny sezonowe, a ceny nie są na niej podane. Wg salm.ee bilet normalny kosztuje 6 €, ale ceny mogą się zmienić.
  • Karta ma wersję estońską. Angielska wersja jest na visitestonia.com (widoczna w wynikach wyszukiwania, nie była sprawdzana bezpośrednio). Dla osoby mówiącej po polsku najwygodniej będzie wersja angielska albo strona muzeum.
  • Zdjęcia na karcie są podpisane (SALM, Silver Raidla), więc można je pobrać tylko za zgodą autorów.
  • Jeśli szukasz szczegółów technicznych o parowozie lub wagonie, karta nie wystarczy. Lepiej sięgnąć do stron pasjonackich wymienionych w 'Źródłach wpisu'.

Dla kogo

  • Dla turysty planującego wizytę w Haapsalu: karta daje adres, godziny i krótki opis tego, co jest na miejscu.
  • Dla miłośnika kolei: karta to tylko wstęp. Parowóz i dworzec mają szersze opisy w źródłach zewnętrznych, a sama karta niewiele dodaje.
  • Nie nadaje się jako źródło faktów historycznych bez sprawdzenia.

Historia

  • 1904 – w grudniu ruszył ograniczony ruch pociągów na dworcu w Haapsalu (wg Wikipedia en).
  • 1905–1907 – budowa głównego budynku dworca (wg internationalsteam.co.uk). Źródła podają różne daty oficjalnego otwarcia linii.
  • 1997 – muzeum otwarto w budynku dworca (wg militaryheritagetourism.info i internationalsteam.co.uk).
  • 1998 – 8 maja dostarczono do Haapsalu parowóz 52 3368 (wg militaryheritagetourism.info).
  • 2004 – dworzec zamknięto (wg infoboksu Wikipedia en).
  • 2026-10-14 – data sprawdzenia karty. Data pierwszej publikacji karty nie jest znana i nie jest podana w treści, więc pozostaje null.

Cykl ustawiono na nieregularny, bo karta obiektu jest aktualizowana okazjonalnie, a nie w stałym rytmie.

Źródła wpisu

  • https://puhkaeestis.ee/et/haapsalu-raudtee-ja-sidemuuseum – karta obiektu (pobrana 2026-10-14), w tym sekcja godzin i linki.
  • https://puhkaeestis.ee/et/haapsalu-raudtee-ja-sidemuuseum z opcją --zewnetrzne – linki do innych domen (salm.ee, Facebook, profile Visit Estonia).
  • https://puhkaeestis.ee/et/search (pobrane 2026-10-14) – struktura filtrów; wyniki nie były widoczne w HTML.
  • https://puhkaeestis.ee/et/kuhu-minna i https://puhkaeestis.ee/et/uritused (2026-10-14) – sprawdzone podstrony do J3.
  • https://salm.ee/raudtee-ja-sidemuuseum/ (2026-10-14) – strona muzeum, źródło cen i godzin oraz nazwy zespołu muzeów.
  • https://en.wikipedia.org/wiki/Haapsalu_railway_station (2026-10-14) – data budowy, nazwa, typ budynku.
  • https://militaryheritagetourism.info/en/military/sites/view/231?lang=en (2026-10-14) – parowóz 52 3368, rok otwarcia muzeum.
  • https://www.internationalsteam.co.uk/trains/estonia02.htm (2026-10-14) – daty budowy, TE 52.3368, opis wystawy.
  • https://muuseumikaart.ee/en/museums/railway-and-communications-museum/ (2026-10-14) – opis muzeum i kategoria (bez nazwy operatora).
  • Wyszukiwania WWW (2026-10-14), w tym 3 zapytania do U1 (opisane w ocenie).

Mocne i słabe strony

Mocne strony

  • Krótka, rzeczowa karta z adresem, telefonem, e-mailem i godzinami otwarcia na wiosnę, lato i jesień oraz zimę.
  • Wskazuje konkretne obiekty plenerowe: parowóz i wagon kierowcy pociągu spalinowego. Parowóz 52 3368 potwierdzają dwa niezależne źródła.
  • Portal jest bezpłatny i działa bez logowania. Ma wersję estońską i angielską.

Słabe strony

  • Tekst jest bardzo krótki i nie podaje źródeł ani dat. Nie da się sprawdzić, kiedy treść była pisana.
  • Część przymiotników w karcie nie została potwierdzona: 'najstarszy zachowany' parowóz (nie znaleziono tego w źródłach niezależnych) i 'jedyny' wagon kierowcy w kraju.
  • Długość perronu jest podawana różnie: 216 m w karcie, 214 m i 213,6 m w innych źródłach, a 200 m w jednym z nich. Dlatego nie wpisano jej do próbki R5.
  • Karta jest częścią dużego portalu turystycznego, a nie zasobem o kolei. Kolejowe treści to jedna z kilkuset kart.

Podobne zasoby

Wpis przygotowano z pomocą sztucznej inteligencji i nie sprawdził go jeszcze człowiek. Zauważyłeś błąd? Napisz do nas. Więcej o AI w atlasie.