Strona główna » Katalog » Szwecja » Klub modelarski Trefoten

Klub modelarski Trefoten

Modelljärnvägsklubben Trefoten
Strona Klub modelarski Trefoten
stan z 2026-11-04
Strona szwedzkiego klubu modelarzy kolejowych ze Sztokholmu, który buduje w skali 1:87 makietę wąskotorowej linii inspirowanej nieukończoną koleją Norrtälje–Väddö z ok. 1950 roku.
Rzetelność  4/5
Zakresbrak oceny
Unikalność  4/5
Jakość formy  5/5

Odwiedź: Klub modelarski Trefoten »

Część kryteriów nie została oceniona – nie mieliśmy dość pewnych informacji, żeby je ocenić.

Dane

Adreshttps://trefoten.se/
Formaserwis internetowy
KrajSzwecja
JęzykiSV, EN
TwórcaModelljärnvägsklubben Trefoten (Mjk Trefoten) (stowarzyszenie)
Rodzaj treścizasób poświęcony jednemu podmiotowi lub obiektowi, zdjęcia, poradniki i wskazówki praktyczne
Statusnieaktywny
Ostatnia publikacja2008-03-13
Wpis sprawdzony2026-11-04
Archiwumarchive.org

Opis

Trefoten to szwedzki klub modelarski (szw. modelljärnvägsklubb) działający w Sztokholmie. Jego członkowie budują wspólną makietę kolei wąskotorowej o rozstawie 891 mm, czyli szwedzkich „trzech stóp”, w skali 1:87 na torze H0s3. Nazwa klubu nawiązuje właśnie do tego rozstawu.

Za podstawę przyjęto nieukończoną koleję Norrtälje–Väddö (NVJ), która miała łączyć Roslagsbanan z miejscowościami Elmsta i Väddö. Makieta przedstawia wyobrażoną linię z około 1950 roku, dzięki czemu klub łączy wierność modelu z pewną swobodą twórczą. Według strony klub działa od 1984 r.

Serwis został uruchomiony w styczniu 2002 r. i był aktualizowany do marca 2008 r. Strona jest prowadzona przez klub, a nie przez jedną osobę. Ma charakter klasycznej strony z lat 2000., z ramką nawigacji i podziałem na działy tematyczne.

Zawartość

NVJ – historia linii

Opis planowanej linii Norrtälje–Väddö w kilku podstronach: wniosek z 1890 r. o koncesję na odcinek Norrtälje–Broby (nieukończony), koncesja z 1905 r. na linię o długości 28,5 km z podanymi stacjami (m.in. Gräfsta, Roslags-Bro, Galltorp, Åby, Stabby, Husinge, Väddö) oraz wzmianka o późniejszym związku z spółką SRJ. Historia jest napisana z myślą o makiecie, więc nie jest to pełna monografia.

Aktualności i uaktualnienia

Krótkie wpisy z lat 2002–2008: zakończenie etapów budowy (np. stacja Elmsta), reportaż o budowie mostu nad kanałem Väddö, informacje o ruchu pociągów na makiecie, cyfryzacji sterowania (DCC) i artykule w czasopiśmie Allt om Hobby z 2004 r. Osobna lista „Uppdateringar” prowadzi chronologię zmian strony.

Jak to zbudowaliśmy (Så bygger vi)

Opisy etapów budowy makiety: planowanie i badania, stelaż i moduły, tor, elektryka, krajobraz i drzewa, budynki oraz tabor. To najbardziej praktyczna część serwisu dla modelarzy. Opisy są krótkie i raczej pokazują sposób myślenia niż dają gotowe instrukcje.

Standardy taborowe (Standard)

Zestaw zaleceń dla wagonów i lokomotyw, który ma zapewnić bezawaryjną jazdę na wspólnej makiecie: wymiary zestawów kołowych i profilu koła, back-to-back, promień łuku 0,6 m, sprzęgi Kadee H0n3 (z uwzględnieniem zmiany ich konstrukcji w latach 80.), zasady dobierania masy wagonów (wzór zależny od liczby osi i długości) oraz zasady dotyczące prądu w systemie DCC.

Galeria

Kilkadziesiąt zdjęć pogrupowanych tematycznie: pociągi NVJ i SRJ, tabor w Elmsta, widoki z linii, przejazdy przez wieś Stabby oraz zdjęcia makiety z rozmaitych miejsc. Zdjęcia są podpisane miejscem i tematem, bez dat.

Adres i kontakt

Informacje o lokalu klubu w południowej części Sztokholmu, zasady odwiedzin (wcześniejszy kontakt mailowy lub telefoniczny) oraz terminy spotkań (zwykle środy wieczorem, a pierwsza środa miesiąca to spotkanie miesięczne z decyzjami o zakupach). Dane kontaktowe są na stronie i nie są przenoszone do tego wpisu.

Linki

Wybrane odnośniki: producent zestawów H0n3, stowarzyszenie wydające czasopismo „Smalspårigt”, historyczne strony o SRJ, poradnik DCC oraz kluby modelarskie z Malmö i Sztokholmu.

Ocena redakcji

Najmocniejszą stroną zasobu jest konsekwencja: klub przez lata pisał o tym samym obiekcie, a dokumentacja (koncesja, standardy, opisy etapów) jest konkretna i sprawdzalna. Rozstaw 891 mm, nazwa spółki SRJ i zachowany tabor, o których pisze strona, zgadzają się z niezależnymi źródłami. Jedno twierdzenie (połączenie Norrtälje ze Sztokholmem w 1885 r.) nie zostało potwierdzone wprost i w próbce zaliczono je jako nieustalone.

Na uwagę zasługuje to, że strona nie była aktualizowana od 2008 r. Ocena jakości formy jest więc oceną stanu z 2008 r., a nie obecnego stanu klubu. Sama strona działa i ładuje się poprawnie. Nie znaleziono błędów w działaniu linków (sprawdzono główne podstrony i kilka obrazów), ale nie przeszukano wszystkich stron zewnętrznych.

Recenzja ma ograniczenia: planer.html nie był czytany, a w wersji angielskiej sprawdzono tylko stronę powitalną. Historia linii NVJ nie ma wiarygodnego niezależnego źródła poza samym klubem, więc to, co dotyczy planów i koncesji, traktuj jako relację klubu.

Jak korzystać

  • Wersja szwedzka to pełny serwis. Angielska wersja obejmuje stronę powitalną i menu; podstrony są po szwedzku, więc dla polskiego czytelnika najprzydatniejsze będą zdjęcia i rysunki (galeria, standardy, „Så bygger vi”).
  • Do przeglądania najlepiej użyć wersji z ramką (start.htm); sama strona główna (index) to wstęp z linkami do wersji językowych.
  • Dla modelarzy H0n3/H0s3: strona „Standard” zawiera wymiary, które warto przenieść do własnego projektu taboru wąskotorowego.
  • Dla osób, które chcą zobaczyć prototyp: w historii linii i w linkach są odsyłacze do historycznych stron o SRJ oraz do wąskotorowej kolei Upsala–Lenna, która ma przejazdy letnie.
  • Do dat zmian służy dział Uppdateringar, bo sama strona główna pokazuje tylko ostatnią datę.
  • Przy szukaniu informacji o NVJ najpierw sprawdź samą stronę, a następnie źródła niezależne (np. hasło o Roslagsbanan). Według klubu linia nigdy nie powstała, a poza jego stroną trudno to potwierdzić.

Dla kogo

  • Dla modelarzy kolejowych z interesem w kolejach wąskotorowych (zwłaszcza H0n3 i H0s3) i w standardach taborowych przy wspólnych makietach.
  • Dla miłośników szwedzkiej historii kolei lokalnej, zwłaszcza sieci Roslagsbanan i SRJ.
  • Mniej przydatny dla osób szukających aktualnych informacji o klubie lub ruchu na makiecie, bo strona nie była aktualizowana od 2008 r.
  • Mniej przydatny dla osób, które nie czytają po szwedzku.

Historia

  • 1984 – według strony klub zaczyna działać w Sztokholmie (w 2004 r. strona mówi o 20 latach działalności).
  • 2002 – 20 stycznia uruchomiono stronę (wpis w dziale Uppdateringar).
  • 2003 – klub przechodzi na sterowanie cyfrowe (DCC); opisano to na stronie „Elektriskt”.
  • 2004 – 20-lecie klubu (24–25 kwietnia); w grudniowym wydaniu Allt om Hobby ukazuje się artykuł o makiecie.
  • 2006 – przeprowadzka strony na nowy serwer; w listopadzie reportaż o pracach nad linią.
  • 2008 – w lutym reportaż o budowie stacji Elmsta; 13 marca ostatnia aktualizacja strony.
  • Od 2008 r. na stronie nie widać nowych wpisów (stan na 2026-11-04).

Źródła wpisu

  • Strona główna trefoten.se (2026-11-04) – nagłówek, data ostatniej aktualizacji, nawigacja.
  • Ramka nawigacji left.htm i right.htm (2026-11-04) – opis klubu i linii NVJ.
  • Podstrony nvj_1.html, nvj_2.html, nvj_ind.html (2026-11-04) – historia linii.
  • Podstrony bygg_ind.html, standard.html, adress.html, galleri.html, links.html, aktuellt.html, uppdat.html (2026-11-04).
  • Wersja angielska righteng.html (2026-11-04) – strona powitalna.
  • Niezależne: en.wikipedia.org/wiki/Roslagsbanan i en.wikipedia.org/wiki/Upsala–Lenna_Jernväg (2026-11-04) – rozstaw 891 mm, zmiana nazwy SRJ w 1909 r., ruch na odcinku Uppsala–Faringe, zachowany tabor.
  • Wyszukiwania U1 z 2026-11-04 (zapytania opisane w dowodzie U1).
  • Nieudane próby: mapa strony (brak), start.htm w trybie bez ramek (pusty tekst, ale odczytano ramki left.htm i right.htm).

Mocne i słabe strony

Mocne strony

  • Bardzo konkretna i wiarygodna dokumentacja jednej makiety: wymiary standardów taborowych, plany trasy, opisy etapów budowy.
  • Historia linii Norrtälje–Väddö oparta na zachowanej dokumentacji koncesji, którą trudno znaleźć w innym miejscu w sieci.
  • Brak logowania, płatności i reklam; galeria i standardy są dostępne od razu.
  • Strona zachowała się przez ponad 20 lat i łączy linię rzeczywistą z jej modelem w skali H0s3.

Słabe strony

  • Ostatnia aktualizacja pochodzi z 13 marca 2008 r. (strona w stanie z 2008 r.), więc nie wszystkie linki zewnętrzne i opisy mogą być już aktualne.
  • Brak wyszukiwarki i spisu treści całej strony; nawigacja działa wyłącznie w ramce bocznej.
  • Na podstronie NVJ są niespójności: linia ma być otwarta w 1910 r., a w tym samym miejscu jest napisane, że była planowana, ale nigdy nie zbudowana; nie udało się tego rozstrzygnąć w tej recenzji.
  • Wersja angielska obejmuje tylko stronę powitalną; podstrony są po szwedzku.

Podobne zasoby