Encyklopedia parowozów i kolei zabytkowych Wielkiej Brytanii

Opis

Britain's Steam Railway Encyclopedia to angielskojęzyczny serwis poświęcony parowozom brytyjskim i kolejom, na których je zachowano. Strona główna podaje, że to katalog 629 klas lokomotyw, 124 konstruktorów, 64 firm kolejowych, 58 warsztatów i 128 kolei zabytkowych oraz muzeów, a także listę 979 zachowanych lokomotyw. Twórca nie jest podany z nazwiska. Na stronie widać jedynie nazwę projektu, a nazwa firmy operatora nie pojawia się w pobranym tekście. Typ twórcy („firma”) przyjęto na podstawie reklam, sklepu i wzmianki o administratorze danych – to założenie do sprawdzenia.

Serwis opisuje, jak działa parowóz, czym są układy osi i sygnalizacja, oraz prowadzi przez historię kolei od Trevithicka po nacjonalizację i koniec parowej trakcji na British Railways. Z jego konstrukcji wynika, że ma pokrywać cały temat, a nie jeden region lub jedną kolej.

Zawartość

Historia

Osiem części od pionierów parowej trakcji (1804–1830), przez manię kolejową, epokę wiktoriańską i Wielką Wojnę, aż po czasy British Railways i koniec parowozów. Strona „Pionierzy pary” opisuje pierwszy parowóz Trevithicka w Penydarren w 1804 roku.

Jak działają koleje

Opisy budowy parowozu, części, układów osi (np. 4-6-2), sygnalizacji i pracy składu maszynowego. Przydatne dla kogoś, kto dopiero zaczyna.

Klasy, konstruktorzy, firmy, warsztaty

Karty klas lokomotyw (np. A4, King, Black Five, Penydarren), biografie konstruktorów (Trevithick, Gresley, Stanier, Churchward) i karty firm kolejowych od pionierów przez Wielką Czwórkę po British Railways. Warsztaty zebrano w jednym katalogu.

Lokomotywy zachowane i koleje zabytkowe

Lista 979 zachowanych lokomotyw z numerem, klasą, właścicielem, miejscem i statusem (np. Mallard jako eksponat w National Railway Museum w Yorku). Obok 128 kolei zabytkowych i muzeów z opisem i wyszukiwarką po kodzie pocztowym.

Przejazdy czarterowe

Dzienne zestawienie przejazdów specjalnych w brytyjskiej sieci na podstawie otwartego rozkładu Network Rail. Strona podaje, że trakcja (para lub diesel) wymaga sprawdzenia u operatora. Dane ładują się w przeglądarce, więc wpis opisuje tylko to, co dało się zobaczyć w pobranej wersji.

Galerie i „Trainspotter's Log”

Galeria zdjęć, galeria wideo i dziennik obserwacji (trainspotter's log). Nie oceniano ich szczegółowo.

Ocena redakcji

Najmocniejszą stroną jest zakres i szczegółowość kart: pojazdy i koleje mają konkretne dane, a Mallard i Penydarren zgadzają się z niezależnymi źródłami. Słabe są R1 i R3: nie widać odsyłaczy do źródeł ani dat aktualizacji, więc przy tych punktach trzeba czytać ostrożnie. Przy R2 autor pozostaje anonimowy. Reklamy są widoczne na stronie głównej i na stronie zgłaszania błędów (umiarkowane), a baner zgody na cookies przykrywa stronę przy pierwszym wejściu. Wyniki z próbek wskazują, że treść jest rzetelna tam, gdzie ją sprawdzono, ale nie jest to przegląd całego serwisu.

Jak korzystać

• Dla wyszukiwania po numerze lub klasie lokomotywy najwygodniej użyć listy „Preserved Locos”.
• Wyszukiwarka kolei zabytkowych na stronie głównej działa po kodzie pocztowym lub nazwie miejscowości; wynik to lista najbliższych kolei z odległością.
• Przejazdy czarterowe warto potwierdzać u operatora. Strona sama zaznacza, że trakcja nie jest podana.
• Serwis jest tylko po angielsku. Nazwy klas i firm (np. „Black Five”, „Flying Scotsman”) warto wpisać w wyszukiwarkę, bo ułatwiają dalsze czytanie.
• Pod liczbami z mapy strony kryją się także podstrony techniczne, więc przy porównaniach trzymaj się kart samych pojazdów.

Dla kogo

• Dla miłośników brytyjskiej kolei parowej, którzy chcą szybko sprawdzić klasę, konstruktora lub miejsce zachowania lokomotywy.
• Dla osób planujących wyjazd na kolej zabytkową w Wielkiej Brytanii.
• Nie nadaje się dla kogoś, kto potrzebuje źródeł do pracy naukowej bez dodatkowej weryfikacji, ani dla osób szukających polskich tematów.

Historia

• 1804 – Trevithick prowadzi swój parowóz w Penydarren (Walia); data w tekście strony zgadza się z niezależnymi źródłami.
• 1938 – Mallard ustanawia rekord prędkości parowozu (126 mph wg tablicy; Science Museum podaje 125,88 mph).
• 1968 – koniec planowej trakcji parowej na British Railways w sierpniu (ostatni pociąg 11 sierpnia).
• Brak daty założenia serwisu i daty pierwszej publikacji na stronie.
• Cykl przyjęto jako ciagly, bo katalog jest rozbudowywany (ponad 2000 adresów w mapie strony), a przejazdy są zestawiane codziennie.

Źródła wpisu

• Strona główna https://www.steamlocomotives.org/ – pobranie z renderowaniem, 2026-10-23.
• Podstrony: /copyright, /privacy-policy, /report-an-error, /preserved-locomotives, /preservation-railways, /locomotives/penydarren, /history/the-pioneers-of-steam, /designers/richard-trevithick, /preserved-locomotives/mallard – pobranie tekstu, 2026-10-23.
• Mapa strony: sitemap.xml (2086 adresów) i video-sitemap.xml (58), 2026-10-23.
• Niezależne źródła R5 i Z1, U1: wyniki wyszukiwania 2026-10-23 (Wikipedia en: Penydarren, LNER Class A4 4468 Mallard, Fifteen Guinea Special; Muzeum Walii; Science Museum; wyniki o parowozach zabytkowych).
• Miniatury nie wykonano: baner zgody na cookies zasłaniał stronę także z opcją ukrycia, więc plik usunięto.